De tuinstoel staat nog buiten, maar het vestje hangt al over de leuning. September heeft dat gouden, aflopende licht waarin je 's middags nog in je T-shirt zit en na het eten naar binnen schuift. Precies dat korte seizoen vraagt om eigen flessen. Nazomerwijnen zijn geen zomerwijnen en nog geen herfstwijnen: ze houden het midden tussen fris en warm, tussen terras en tafel. Hieronder drie wijnen die dat overgangsmoment perfect vangen, van koel wit tot licht gekoeld rood.
Zolang de avonden nog nazinderen van de zon, wil je een wit dat verkoelt zonder mager te zijn. Op Sardinië groeit daar de ideale druif voor: vermentino. Op het noordoosten van het eiland, in het koelere Gallura, plukken de wijnboeren van een sympathieke coöperatie druiven die zowel rijp als spannend fris zijn.
De Isola's Bianco van Cantina del Vermentino Monti geurt naar perzik, meloen en kamperfoelie, met een vleugje anijs. In de mond is hij sappig, vol rijp steenfruit, met een verkwikkende frisheid en een milde finale met wat toast en amandel. Genoeg body om mee te gaan met gegrilde vis of een pasta alle vongole, licht genoeg om zomaar in te schenken terwijl de barbecue nog nagloeit. Wie de smaak van dit eiland wil verkennen, vindt bij ons meer Vermentino uit het assortiment.
De echte terrasrosé, bleek en dorstlessend, verdwijnt eind augustus vaak te snel uit beeld. Zonde, want de nazomer vraagt juist om een rosé met wat meer vlees op de botten. Eentje die niet alleen bij de borrel past, maar ook meekan naar tafel als er weer warme gerechten op het menu staan.
Die vind je in de Coteaux Varois, het bergachtige, landinwaarts gelegen hart van de Provence. Daar maakt een familiedomein dat al ruim drie eeuwen meegaat de Les Vaunières van Domaine Saint Ferréol: een blend van grenache, syrah en cinsault met een zalmroze tint. Het aroma is fijn, klein rood fruit met een kruidige rand, en de smaak is vol en frisdroog, met een lange, evenwichtige afdronk. Heerlijk bij een salade niçoise, gegrilde vis of een eerste najaarsbouillabaisse. Nog meer roze inspiratie staat op onze pagina met rosé wijnen.
Zodra de avonden echt afkoelen, komt rood weer in beeld. Maar een zware, warme rode wijn voelt in september nog te vroeg. De oplossing is een lichte rode die je een halfuurtje in de koelkast legt. Nergens lukt dat beter dan met een pure Beaujolais van de gamaydruif.
De Le Ronsay van Jean-Paul Brun is daar een schoolvoorbeeld van. Brun gaat in de Beaujolais zijn eigen weg: natuurlijke gisten, geen suiker erbij, een bescheiden alcoholgehalte. Geen snoepjesgeur van banaan dus, maar een prachtige, zuivere fruitexpressie van kersen en framboos, met een elegante, frisse smaak. Dit is de wijn die ze in de bistro's van Parijs en Lyon licht gekoeld schenken, bij een bordje charcuterie of een frisse salade. Doe hetzelfde: leg de fles kort koud en schenk hem net onder kamertemperatuur.
Temperatuur maakt of breekt een nazomerwijn. Het witte Isola's Bianco en de rosé komen het best tot hun recht rond 8 tot 10 graden: een uurtje in de koelkast en klaar. De lichte rode Beaujolais wil je juist niet warm en niet ijskoud, maar rond de 13 tot 15 graden. Leg hem dertig minuten voor het inschenken in de koelkast, of vijf minuten in een emmer met ijswater als je haast hebt. Het doel is verkoeling, geen kou die het fruit dooft.
Wil je verder kijken dan deze drie? In de rekken van onze koperij in Noordbroek staan volop lichte, frisse rode wijnen die zich prima laten koelen. Deze drie flessen, koel wit, volle rosé en licht gekoeld rood, vind je stuk voor stuk online bij Jos Beeres. Bestel ze samen en rek de mooiste weken van het jaar nog even op, tot het echt tijd is voor de stoofpot.
In de nazomer werken wijnen die het midden houden tussen fris en warm het best. Denk aan een sappige, rijpe witte wijn zoals een Vermentino, een volle Provence-rosé die ook aan tafel meekan, en een lichte rode wijn zoals een Beaujolais die je licht gekoeld schenkt. Zo speel je in op middagen die nog zomers zijn en avonden die al richting herfst neigen.
Zeker, en dat is juist aan te raden. Lichte rode wijnen met weinig tannine, zoals een Beaujolais van de gamaydruif, komen prachtig tot hun recht rond 13 tot 15 graden. Leg de fles ongeveer dertig minuten in de koelkast voor het serveren. De frisheid en het rode fruit worden zo mooi aangezet, zonder dat de wijn waterig of te koud wordt.
In september kies je bij voorkeur een rosé met wat meer body en structuur dan de bleke terrashit van hoogzomer. Een gastronomische Provence-rosé uit bijvoorbeeld de Coteaux Varois, gemaakt van grenache, syrah en cinsault, is volledig en frisdroog genoeg om ook bij warme gerechten en visschotels te schenken. Zo drink je hem net zo makkelijk bij de borrel als aan de eettafel.
